ข้ามไปที่เนื้อหา
Fit.Archive
ไทย
เริ่มบันทึก

อาหารและโภชนาการ

จดอาหารและการเล่นเวทไว้ในสมุดบันทึกเดียวกันอย่างไร

ภาพประกอบ: สมุดบันทึก โทรศัพท์ ดัมเบล และชามข้าวกับไก่ สำหรับคู่มือจดอาหารและการเล่นเวทร่วมกัน

ถ้าจะจดอาหารและการเล่นเวทร่วมกัน ให้เก็บทั้งสองอย่างไว้ในบันทึกเดียวที่มีวันที่: แต่ละเซ็ตทำงานพร้อมน้ำหนัก จำนวนครั้ง และความหนัก และแต่ละมื้อพร้อมสิ่งที่กิน ปริมาณ และที่มาของตัวเลข ทบทวนสองอย่างเคียงกันตลอดสัปดาห์ ไม่ใช่วันเดียว มื้อเดียวอธิบายเซ็ตที่ยากเซ็ตเดียวไม่ได้

หน้าผลิตภัณฑ์สาธารณะปัจจุบันของ FitArchive ระบุว่ามีบันทึกการเล่นเวท การบันทึกมื้ออาหารเทียบกับเป้าแคลอรี่และแมโคร และกราฟแนวโน้มน้ำหนักตัว นี่คือฟีเจอร์ที่ยืนยันแล้วที่อยู่เบื้องหลังวิธีนี้ บทความนี้ไม่ได้สมมติว่ามีฐานข้อมูลอาหารที่ยังไม่เปิดตัว และไม่สัญญาว่ากราฟจะวินิจฉัยการเปลี่ยนแปลงของผลงานได้

ทำไมต้องจดอาหารและการฝึกไว้ที่เดียวกัน

แอปหรือสมุดแยกกันทำให้มองวันเดียวกันจากทั้งสองด้านได้ยาก เมื่อบันทึกใช้วันที่ร่วมกัน คุณตอบคำถามเชิงปฏิบัติได้ เช่น บันทึกอาหารครบไหมในวันที่การฝึกรู้สึกหนัก น้ำหนักตัวลอยไปทั้งที่บันทึกการฝึกนิ่งอยู่หรือเปล่า มีช่องว่างในทั้งสองบันทึกในสัปดาห์ที่ยุ่งหรือไม่

การติดตามตัวเองมีประวัติในงานวิจัยด้านโภชนาการ การทบทวนอย่างเป็นระบบเรื่องการติดตามตัวเองกับการลดน้ำหนัก พบความสัมพันธ์ที่สอดคล้องกันระหว่างการติดตามอาหาร การออกกำลังกาย หรือน้ำหนัก กับการลดน้ำหนัก แม้ผู้เขียนจะจัดระดับหลักฐานว่าอ่อนเพราะข้อจำกัดของงานวิจัย นั่นเป็นเหตุผลให้มองการจดบันทึกเป็นนิสัยที่มีประโยชน์ ไม่ใช่การรับประกันผลลัพธ์ใด ๆ

สมุดบันทึกอาหารและการออกกำลังกายควรมีอะไรบ้าง

ให้แต่ละฝั่งเล็กพอที่คุณจะกรอกได้ทุกวัน

ฝั่งการฝึก หนึ่งแถวต่อเซ็ต: ท่าและรูปแบบท่า น้ำหนักพร้อมหน่วย จำนวนครั้งที่ทำได้ และจำนวนครั้งที่เหลือแรง (RIR) หรือค่าประเมินความหนักแบบอื่น เพิ่มเวลาพักหรือหมายเหตุเมื่อมีอะไรเปลี่ยน เทมเพลตบันทึกการเล่นเวทของเรามีรูปแบบให้คัดลอก และคู่มือ RIR ต่อเซ็ตอธิบายคอลัมน์ความหนัก

ฝั่งอาหาร หนึ่งรายการต่อมื้อหรือต่อรายการอาหาร: สิ่งที่กิน ปริมาณ และที่มาของตัวเลขแคลอรี่หรือแมโคร (ฉลากบนบรรจุภัณฑ์ รายการในฐานข้อมูล หรือการประเมินของคุณเอง) ถ้าคุณติดตามเป้าหมาย ให้จดแคลอรี่และโปรตีนที่บันทึกของวันนั้น

น้ำหนักตัว ไม่บังคับ: ชั่งหนึ่งครั้งภายใต้เงื่อนไขเดิมทุกครั้ง เช่น หลังตื่นนอนและเข้าห้องน้ำ ก่อนกินอาหาร

นี่คือตัวอย่างหนึ่งวัน โดยไม่ได้สมมติยอดแคลอรี่หรือสารอาหารรวม:

บันทึกช่องที่มีประโยชน์สิ่งที่ยังไม่แน่นอน
การฝึกแถว: 40 kg × 10 @ 2 RIR; พักตามปกติ; เครื่องเดิมRIR เป็นค่าประเมิน
มื้อกลางวันแบบบรรจุภัณฑ์ชื่อสินค้า ขนาดหนึ่งหน่วยบริโภคตามฉลาก ปริมาณที่กิน สารอาหารตามฉลากปริมาณที่กินอาจต่างจากหนึ่งหน่วยบริโภคตามค่าเริ่มต้นของฉลาก
มื้อเย็นที่ไม่มีฉลากชื่อเมนูและคำอธิบายปริมาณ ที่มาของค่าสารอาหารที่ประเมินสูตรและขนาดหนึ่งที่อาจต่างกันมาก
น้ำหนักตัวค่าที่ชั่งตอนเช้า ตาชั่งเดิม เงื่อนไขเดิมการชั่งครั้งเดียวขยับได้จากเหตุผลที่ไม่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงระยะยาว

ตัวอย่างหนึ่งวัน: เซ็ตโรว์ 40 kg 10 ครั้งที่ 2 RIR มื้อกลางวันแบบบรรจุภัณฑ์ที่จดตามฉลาก มื้อเย็นที่ทำเองจดตามเมนูและปริมาณ และการชั่งน้ำหนักตอนเช้า

จดที่มาของแต่ละตัวเลข ไม่ใช่แค่ตัวเลข

การบันทึกอาหารแม่นแค่ไหน

แม่นน้อยกว่าที่ทศนิยมบอก ในงานวิจัยที่รู้จักกันดีซึ่งเทียบการรายงานด้วยตัวเองกับการกินและการใช้พลังงานที่วัดได้ ผู้เข้าร่วมที่เป็นโรคอ้วนและบอกว่าตัวเองลดน้ำหนักยากรายงานการกินต่ำกว่าจริงเฉลี่ยราว 47% และรายงานกิจกรรมทางกายสูงกว่าจริง นั่นเป็นกลุ่มเฉพาะในงานวิจัยปี 1992 จึงไม่ควรนำตัวเลขนั้นมาใช้กับตัวคุณ แต่แสดงให้เห็นว่าบันทึกจากความจำอาจคลาดจากความจริงได้มาก

ฉลากและฐานข้อมูลก็มีขีดจำกัด คู่มือขนาดหนึ่งหน่วยบริโภคของ FDA อธิบายว่าค่าบนฉลากมักอธิบายหนึ่งหน่วยบริโภคที่ระบุ ซึ่งอาจไม่ตรงกับปริมาณที่คุณกิน สำหรับอาหารที่ไม่มีฉลาก USDA FoodData Central เป็นแหล่งข้อมูลองค์ประกอบอาหารที่มีเอกสารรองรับ แต่รายการนั้นก็ยังต้องตรงกับอาหารและปริมาณ อย่าสร้างตัวเลขแมโครที่แน่นอนให้อาหารจานผสมที่ไม่ได้ชั่ง

วิธีที่ช่วยให้คลาดเคลื่อนน้อยลง:

ควรชั่งอาหารดิบหรือสุก

แบบไหนก็ได้ ขอเพียงน้ำหนักตรงกับรายการที่เลือก การปรุงสุกเปลี่ยนน้ำหนักโดยส่วนใหญ่เป็นน้ำ: เนื้อสัตว์มักเสียน้ำและเบาลง ส่วนข้าวและพาสต้าดูดน้ำและหนักขึ้น FoodData Central แยกอาหารหลายอย่างเป็นแบบดิบและแบบสุก จึงควรเลือกรายการที่ตรงกับสภาพที่คุณชั่ง การจดไก่สุกกับรายการแบบดิบ หรือข้าวสารแห้งกับรายการข้าวสุก จะสร้างความคลาดเคลื่อนคงที่ให้ทุกวัน

มื้อเดียวอธิบายการเล่นเวทที่แย่ได้ไหม

ไม่ค่อยได้ด้วยตัวมันเอง การฝึกที่หนักอาจสะท้อนการนอน ความเครียด เวลาพักระหว่างเซ็ต เทคนิค ลำดับท่า หรือความผันผวนรายวันตามปกติ ไม่ใช่แค่อาหาร คำแถลงจุดยืนของ ISSN เรื่องจังหวะการกินสารอาหาร ถือว่าการกินโปรตีนรวมรายวันให้ถึง โดยดีที่สุดกระจายตลอดวัน เป็นจุดเน้นหลักสำหรับผู้ออกกำลังกาย นั่นเน้นไปที่รูปแบบข้ามหลายวัน ไม่ใช่มื้อก่อนเล่นมื้อใดมื้อหนึ่ง

ถ้าสงสัยว่าอาหารกระทบการฝึก ให้เขียนคำถามไว้และตรวจดูข้ามหลายเซสชันที่เทียบกันได้ “ในสามวันที่ฉันเล่นหลังข้ามมื้อกลางวัน เซ็ตทำงานแรกทำได้น้อยครั้งกว่าที่ RIR ใกล้เคียงกัน” เป็นรูปแบบที่คุ้มค่าจะทดสอบ ส่วน “กินพิซซ่าแล้วเบนช์รู้สึกหนัก” เป็นเรื่องเล่าครั้งเดียว

ทบทวนทั้งสัปดาห์ ไม่ใช่พาดหัววันเดียว

ปลายสัปดาห์ ถามสามข้อ:

  1. บันทึกการฝึกเทียบกันได้ไหม ท่า การตั้งเครื่อง และเวลาพักเหมือนกัน ถ้าไม่ ให้จดความต่างก่อน คู่มือการพักระหว่างเซ็ตอธิบายว่าทำไมการพักสำคัญต่อการเปรียบเทียบ
  2. บันทึกอาหารค่อนข้างครบไหม วันหรือมื้อที่ขาดทำให้ยอดรวมใด ๆ ไม่น่าเชื่อถือ
  3. แนวโน้มน้ำหนักตัวเป็นอย่างไร ใช้เงื่อนไขที่สม่ำเสมอ และดูทิศทางตลอดหนึ่งสัปดาห์ขึ้นไป อย่าถือการชั่งครั้งเดียวเป็นคำตัดสิน งานวิจัยเรื่องความผันผวนของมวลร่างกายรายวันแสดงให้เห็นว่าทำไมค่าจุดเดียวขยับได้จากเหตุที่ไม่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงระยะยาว แม้งานนั้นศึกษาคนเพียงคนเดียวและไม่ควรนำตัวเลขไปใช้กับทุกคน

จากนั้นเทียบกับสัปดาห์ก่อน ๆ ถ้าการฝึกหยุดนิ่งหลายสัปดาห์ในขณะที่บันทึกอาหารครบ การตรวจสอบภาวะแรงตันเป็นขั้นต่อไปที่ดีกว่าการโทษมื้อใดมื้อหนึ่ง ในระยะยาว ให้ติดตาม progressive overloadข้ามหลายเซสชัน ไม่ใช่เทียบเซสชันต่อเซสชัน

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

เก็บทั้งสองบันทึกใน FitArchive

คุณทำทั้งหมดนี้ในสมุดได้ FitArchive ให้คุณเก็บอาหารและการฝึกไว้ในแอปเดียว โดยบันทึกมื้ออาหารเทียบกับเป้าแคลอรี่และแมโคร และมีกราฟแนวโน้มน้ำหนักตัว ลองเดโมข้อมูลตัวอย่างได้ก่อนใส่ประวัติของคุณเอง

บทความทั้งหมด