ถ้าเลือกได้แค่แบบเดียว ให้เลือกเลกเคิร์ลแบบนั่ง (seated leg curl) ในงานทดลอง 12 สัปดาห์ที่วัดกล้ามเนื้อด้วย MRI เลกเคิร์ลแบบนั่งทำให้ต้นขาด้านหลังทั้งกลุ่มโตราว 14% เทียบกับราว 9% ของแบบนอน (lying leg curl) แต่เป็นงานเดียวในคนที่เพิ่งเริ่มเล่นเวท จึงเป็นค่าเริ่มต้นที่สมเหตุสมผล ไม่ใช่กฎตายตัว เลกเคิร์ลแบบนอนก็สร้างกล้ามได้ และท่าที่ทำสม่ำเสมอดีกว่าท่าที่ข้ามไป
สองแบบนี้ต่างกันตรงไหน
ทั้งสองแบบงอเข่าสู้แรงต้าน ความต่างอยู่ที่สะโพก
กล้ามเนื้อต้นขาด้านหลัง (hamstrings) 4 มัด มี 3 มัดที่พาดผ่านทั้งสะโพกและเข่า การงอสะโพกทำให้กล้ามเนื้อเหล่านี้ถูกยืด เมื่อนั่งโดยสะโพกงอประมาณ 90 องศา กล้ามเนื้อจึงทำงานจากตำแหน่งที่ยาวกว่าตอนนอนคว่ำ
มัดที่สี่คือ biceps femoris หัวสั้น (short head) พาดผ่านแค่เข่า ท่าทางของสะโพกจึงไม่น่าจะมีผลมากนัก และงานทดลองก็พบแบบนั้น
งานวิจัยพบอะไร
Maeo และคณะ ให้คนหนุ่มสาว 20 คนที่ไม่เคยเล่นเวทมาก่อนฝึก 12 สัปดาห์ แต่ละคนทำเลกเคิร์ลแบบนั่งด้วยขาข้างหนึ่งและแบบนอนด้วยขาอีกข้าง ซึ่งช่วยตัดความต่างระหว่างบุคคลออกไป ทั้งสองขาทำ 5 เซ็ต เซ็ตละ 10 ครั้ง สัปดาห์ละ 2 วัน ที่ 70% ของน้ำหนักสูงสุดที่ยกได้ 1 ครั้ง (1RM)
| กล้ามเนื้อ | เคิร์ลแบบนั่ง | เคิร์ลแบบนอน |
|---|---|---|
| ต้นขาด้านหลังทั้งกลุ่ม | +14.1% | +9.3% |
| Biceps femoris หัวยาว | ประมาณ +14% | ประมาณ +6.5% |
| Semitendinosus | ประมาณ +24% | ประมาณ +19% |
| Semimembranosus | ประมาณ +8% | ประมาณ +4% |
| Biceps femoris หัวสั้น | ประมาณ +10% | ประมาณ +9% (ไม่ต่างกันจริง) |

เชื่อถือผลนี้ได้แค่ไหน
ระดับปานกลาง วิธีวัดนั้นแข็งแรง เพราะ MRI วัดปริมาตรกล้ามเนื้อโดยตรง และแต่ละคนเป็นกลุ่มควบคุมของตัวเอง แต่ข้อจำกัดก็จริงจังพอกัน:
- เป็นงานทดลองเดียว เท่าที่เราหาได้ ยังไม่มีใครทำซ้ำในกลุ่มใหญ่
- ผู้เข้าร่วมไม่เคยฝึกมาก่อน ในคนที่เล่นมานาน ช่องว่างอาจน้อยลงหรือมากขึ้นก็ได้
- ทดสอบวิธีฝึกแบบเดียว ผู้วิจัยบอกว่าไม่ทราบว่าผลจะเหมือนเดิมหรือไม่ถ้าใช้วิธีฝึกแบบอื่น
- เหตุผลยังไม่ได้พิสูจน์ การฝึกที่ความยาวกล้ามเนื้อมากกว่าน่าจะเป็นคำอธิบาย แต่งานนี้ไม่ได้ยืนยันกลไก ข้ออ้างที่กว้างกว่านี้เรื่องการยืดกล้ามเนื้อมีน้ำหนักน้อยกว่าผลนี้ ตามที่คู่มือ lengthened partials อธิบายไว้
ควรนำไปใช้อย่างไร
- มีทั้งสองเครื่อง? ให้เลกเคิร์ลแบบนั่งเป็นท่าเคิร์ลหลักของต้นขาด้านหลัง
- มีแต่แบบนอน? ใช้ไปเลย ในงานเดียวกันมันทำให้ต้นขาด้านหลังโต 9% ซึ่งเป็นผลที่ดี จำนวน hard set (เซ็ตที่เล่นใกล้หมดแรง) ที่สะสมตามเวลาสำคัญกว่าการเลือกครั้งนี้
- เคิร์ลไม่ได้แทนท่าบานพับสะโพก (hip hinge) โรมาเนียนเดดลิฟต์ (Romanian deadlift) ฝึกกล้ามเนื้อกลุ่มเดียวกันผ่านสะโพก แผนส่วนใหญ่จึงได้ประโยชน์จากทั้งสองอย่าง
- ทำแบบที่เข่าและหลังรับไหว ถ้าเครื่องไหนรู้สึกไม่ดี ให้ใช้อีกเครื่อง บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
วิธีบันทึก
บันทึกเลกเคิร์ลแบบนั่งและแบบนอนเป็นคนละท่า น้ำหนักเทียบกันไม่ได้ การสลับไปมาภายใต้ชื่อเดียวทำให้ความก้าวหน้าดูดีหรือแย่กว่าความจริง
ตัวอย่างบันทึก (ตัวเลขสมมติ ไม่ใช่คำแนะนำ):
| สัปดาห์ | ท่า | เซ็ต |
|---|---|---|
| 1 | เลกเคิร์ลแบบนั่ง (seated leg curl) | 40 kg × 10, 10, 9 เหลือแรง 1 ครั้ง (RIR 1) |
| 2 | เลกเคิร์ลแบบนั่ง (seated leg curl) | 40 kg × 10, 10, 10 เหลือแรง 1 ครั้ง (RIR 1) |
| 3 | เลกเคิร์ลแบบนั่ง (seated leg curl) | 42.5 kg × 10, 9, 9 เหลือแรง 1 ครั้ง (RIR 1) |
FitArchive มีรายการแยกสำหรับเคิร์ลแต่ละแบบ เก็บน้ำหนัก จำนวนครั้ง และ RIR ของทุกเซ็ต และนับรวมในเซ็ตต่อสัปดาห์ของแต่ละกล้ามเนื้อ ใช้ได้ฟรี ไม่ต้องมีบัญชีเพื่อเริ่มต้น
