Kelso shrug คือท่า shrug ที่ดึงไปด้านหลังแทนการยกขึ้น คุณนอนคว่ำพิงม้านั่งปรับเอียง แขนเหยียดตรง แล้วดึงสะบักเข้าหากัน น้ำหนักจึงยกขึ้นเพียงไม่กี่เซนติเมตร ท่านี้ฝึกทราปส่วนกลาง (middle traps) และรอมบอยด์ (rhomboids) ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อระหว่างสะบัก ที่ท่า shrug ปกติแทบไม่ได้ฝึก ยังไม่มีงานวิจัยใดทดสอบ Kelso shrug โดยตรง งานวิจัยที่วัดการทำงานของกล้ามเนื้อสนับสนุนแนวคิดว่าการดึงสะบักไปด้านหลังใช้กล้ามเนื้อกลุ่มนี้มากกว่าการยักไหล่ขึ้น แต่ยังไม่มีใครแสดงว่ามันสร้างหลังส่วนบนได้มากกว่าท่าโรว์ที่ทำอย่างถูกต้อง
เว็บต่าง ๆ ใช้ชื่อนี้เรียกท่าที่ต่างกันอย่างน้อย 3 แบบ คู่มือนี้ใช้แบบที่พบบ่อยที่สุด คือการดึงสะบักไปด้านหลังโดยมีหน้าอกพิงและแขนเหยียดตรง และอธิบายว่าต่างจากท่า shrug และท่าโรว์อย่างไร
วิธีเล่น Kelso shrug ด้วยดัมเบล
ท่า Kelso shrug ตามที่แสดงในคลังท่าฝึกของ FitArchive
- ปรับม้านั่งให้เอียงประมาณ 30 ถึง 45 องศา นอนคว่ำ วางเท้าบนพื้นหรือบนโครงม้านั่ง
- ปล่อยดัมเบลห้อยตรงใต้หัวไหล่ ฝ่ามือหันเข้าหากัน ใช้สายรัดข้อมือ (lifting straps) ได้ แรงบีบมือไม่ควรเป็นสิ่งที่ทำให้เซ็ตจบ
- เหยียดข้อศอกตรง (หรืองอเล็กน้อยแล้วล็อกมุมไว้) แล้วดึงสะบักเข้าหากัน ดัมเบลจะยกขึ้นเพียงไม่กี่เซนติเมตร
- ค้างไว้ครู่หนึ่ง แล้วปล่อยให้สะบักกางออกจนสุดอย่างควบคุม การยืดที่จังหวะล่างเป็นส่วนหนึ่งของแต่ละครั้ง
- ให้หน้าอกแนบเบาะ และศีรษะอยู่ในแนวปกติ อย่ายักไหล่ขึ้นหาหู
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย:
- งอข้อศอก ท่าจะกลายเป็นท่าโรว์ และแขนกับหลังส่วนแล็ตจะเข้ามาช่วย ซึ่งเปลี่ยนท่าไปจากเดิม
- ยักไหล่ขึ้นแทนการดึงไปด้านหลัง งานจะย้ายไปที่ทราปส่วนบน
- ตัดจังหวะล่างให้สั้น ปล่อยให้สะบักกางออกจนสุดทาง
- ใช้น้ำหนักมากจนหน้าอกลอยจากเบาะ
แบบเครื่อง T-bar และแบบอื่น ๆ
การเคลื่อนไหวเดียวกันใช้ได้กับอุปกรณ์ที่มีที่พิงอกทุกแบบ:
- เครื่อง chest-supported T-bar หรือเครื่องโรว์แบบพิงอก: หน้าอกแนบเบาะ แขนเหยียดตรงจับด้ามจับ บีบสะบักเข้าหากันโดยไม่งอข้อศอก แบบนี้ใส่น้ำหนักได้มากกว่าดัมเบล
- สมิธแมชชีน: วางม้านั่งปรับเอียงใต้บาร์สมิธ นอนคว่ำ แขนเหยียดตรง
- ซีเทดเคเบิลโรว์ (seated cable row): ทำเฉพาะการดึงสะบักโดยแขนเหยียดตรง ตั้งง่ายกว่า แต่ไม่มีที่พิงอกจึงโกงด้วยลำตัวได้ง่ายกว่า

Kelso shrug บนเครื่องโรว์แบบพิงอก: แขนเหยียดตรงตลอด มีเพียงสะบักที่เคลื่อนไหว
Kelso shrug ใช้กล้ามเนื้ออะไร
- ทราปส่วนกลาง (middle trapezius) และ รอมบอยด์ (rhomboids): เป้าหมายหลัก เป็นกล้ามเนื้อที่ดึงสะบักเข้าหากัน
- ทราปส่วนล่าง (lower trapezius): ช่วย
- ไหล่ด้านหลัง (rear delts): ช่วยเล็กน้อย
- ทราปส่วนบน (upper trapezius): ทำงาน แต่น้อยกว่าในท่า shrug ปกติ
หลักฐานส่วนนี้มาจากงานวิจัยด้านฟื้นฟูและกายภาพบำบัดเกี่ยวกับท่าฝึกสะบัก ไม่ได้มาจากท่า Kelso shrug โดยตรง:
- งานวิจัย EMG ปี 2003 ในผู้เข้าร่วม 30 คน พบว่าท่า shrug ทำให้ทราปส่วนบนทำงานมากที่สุดใน 10 ท่า ขณะที่ท่านอนคว่ำที่ดึงแขนไปด้านหลังทำให้ทราปส่วนกลางทำงานมากที่สุด
- งานวิจัยปี 2016 ในผู้เข้าร่วม 26 คน ที่ใช้ EMG ทั้งแบบผิวหนังและแบบเข็มเส้นลวด พบว่าการทำงานของรอมบอยด์ ทราปส่วนกลาง และทราปส่วนล่างสูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญในท่าดึงสะบักไปด้านหลังเมื่อเทียบกับท่า shrug ขณะที่ทราปส่วนบนยังทำงานสูงในทุกท่า
- งานวิจัยปี 2012 ในผู้หญิง 17 คน พบว่าท่าโรว์แขนเดียวและท่ากางแขนขณะนอนคว่ำ (prone abduction) กระตุ้นทราปส่วนกลางมากกว่าทราปส่วนบน 21 ถึง 30%
เหตุผลจึงฟังขึ้น: การดึงไปด้านหลังฝึกใยกล้ามเนื้อคนละส่วนกับการยักไหล่ขึ้น แต่ EMG วัดการทำงานระหว่างเซ็ต ไม่ได้วัดการเติบโตในหลายเดือน และไม่มีงานวิจัยใดในนี้ที่ทดสอบ Kelso shrug
Kelso shrug vs shrug ปกติ
| Shrug ปกติ | Kelso shrug | |
|---|---|---|
| ทิศทาง | ยกไหล่ขึ้นหาหู | ดึงสะบักไปด้านหลังและเข้าหากัน |
| เป้าหมายหลัก | ทราปส่วนบน | ทราปส่วนกลางและรอมบอยด์ |
| ท่าทางของร่างกาย | ยืน | นอนคว่ำพิงม้านั่งปรับเอียง |
| น้ำหนักทั่วไป | หนัก | ปานกลาง |
ทั้งสองท่าฝึกคนละส่วนของกล้ามเนื้อกลุ่มเดียวกัน ถ้าอยากให้หลังส่วนบนระหว่างสะบักดูหนาขึ้น Kelso shrug เป็นตัวเลือกที่ตรงกว่า ถ้าอยากได้ทราปที่อยู่บนบ่า ให้ shrug ขึ้น
Kelso shrug vs ท่าโรว์
ท่าโรว์แบบพิงอกจบด้วยการบีบสะบักเข้าหากันอยู่แล้ว จึงฝึกกล้ามเนื้อกลุ่มเดียวกัน บวกกับหลังส่วนแล็ตและไบเซ็ปส์ เหตุผลที่สนับสนุน Kelso shrug คือ ในท่าโรว์ แขนหรือหลังส่วนแล็ตอาจล้าก่อนที่กล้ามเนื้อระหว่างสะบักจะได้ hard set (เซ็ตที่เล่นใกล้หมดแรง) ข้อนี้ฟังดูเป็นไปได้ แต่ยังไม่มีการวัด
คำตอบเชิงปฏิบัติ: ในโปรแกรมส่วนใหญ่ควรเล่นท่าโรว์ก่อน เพราะฝึกกล้ามเนื้อได้มากกว่าในคราวเดียว เพิ่ม Kelso shrug ถ้าหลังส่วนบนเป็นจุดที่คุณให้ความสำคัญ หรือเล่นต่อจากท่าโรว์ทันทีเพื่อเก็บกล้ามเนื้อกลุ่มนี้ให้ครบ อ่านเรื่องการเลือกระหว่างสองแบบเพิ่มได้ในท่าคอมพาวด์ vs ท่าไอโซเลชัน
เซ็ต จำนวนครั้ง และการจัดโปรแกรม
- จำนวนครั้ง: 8 ถึง 15 ครั้ง ค้างสั้น ๆ ที่จังหวะบน
- เซ็ต: 2 ถึง 3 เซ็ต สัปดาห์ละ 1 หรือ 2 ครั้ง มักเล่นหลังท่าโรว์
- ความหนัก: จบเซ็ตเมื่อดึงสะบักเข้าหากันจนสุดไม่ได้แล้วโดยที่หน้าอกยังแนบเบาะ อย่าเปลี่ยนเรปท้าย ๆ ให้กลายเป็นท่าโรว์
- การพัฒนา: ระยะการเคลื่อนไหวสั้นและดัมเบลเพิ่มน้ำหนักทีละขั้นใหญ่ จึงเพิ่มจำนวนครั้งก่อน แล้วค่อยเพิ่มน้ำหนัก แบบdouble progression
พอสำหรับทราปหรือหลังส่วนบนไหม ถ้าเล่นท่านี้ท่าเดียวไม่พอ หลังส่วนบนยังได้งานจากท่าโรว์และพูลดาวน์ทุกท่า ให้นับท่าเหล่านั้นด้วยเมื่อวางแผนปริมาณต่อสัปดาห์ คู่มือนับเซ็ตต่อสัปดาห์ อธิบายวิธีนับ การรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของสะบักช่วยให้รักษารูปแบบที่ถูกต้องได้ ตามที่อธิบายในmind-muscle connection
ท่าทดแทน Kelso shrug
- ท่าโรว์แบบพิงอก บีบค้าง 1 วินาทีที่จังหวะบน
- เฟซพูล (face pull)
- รีเวิร์สเพ็คเด็ค (reverse pec deck) หรือ rear delt fly
- ท่า Y หรือ T raise แบบนอนคว่ำบนม้านั่งปรับเอียง ส่วนเคเบิล Y raiseก็ฝึกหลังส่วนบนเช่นกัน แต่เป็นการยกแขนขึ้นเหนือศีรษะ ไม่ใช่การดึงสะบักล้วน ๆ
บันทึก Kelso shrug ใน FitArchive
FitArchive มีท่า เคลโซ ชรัก (Kelso shrug) ในคลังท่าฝึก พร้อมคลิปสาธิตสั้น ๆ และค้นหาด้วยคำว่า “chest-supported shrug” หรือ “incline shrug” ได้ด้วย ท่านี้นับเป็นงานของหลังส่วนบน ร่วมกับท่าโรว์และเฟซพูล บันทึกน้ำหนัก จำนวนครั้ง และ RIR (จำนวนครั้งที่ยังเหลือแรง) ในแต่ละเซ็ต แล้วหน้าความก้าวหน้า (Progress) จะแสดง hard set ต่อสัปดาห์ของหลังส่วนบน และ 1RM โดยประมาณของทุกท่า FitArchive ไม่ได้แยกทราปเป็นส่วนบนและส่วนกลาง ให้ถือว่ายอดรวมของหลังส่วนบนคือทั้งบริเวณ
ดาวน์โหลด FitArchive ฟรีบน iPhone หรือ Android การบันทึกและประวัติทั้งหมดใช้ได้ฟรี ไม่มีโฆษณา
